Αγάπη...
...είναι να είστε 10, 20, 30, 40 χρόνια μαζί με τον/την σύντροφό σας [δεσμός, αρραβώνας-γάμος, παιδί(α)] και να ΜΗΝ είστε ερωτευμένοι.
Εάν είστε ερωτευμένοι τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά με την αγάπη.
Θεωρώ μεγάλο ψέμα το να λέει κάποιος/α οτι είναι ακόμα ερωτευμένος/η με τον σύντροφό του ύστερα από +10 χρόνια μαζί.
Επίσης θεωρώ μεγάλο ψέμα αυτό που λένε διάφοροι "γιατροί" και "ειδικοί", πως ένα από τα μυστικά για να "κρατήσει" μια σχέση είναι να παραμείνουν ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλον.
Πιστεύω οτι, όταν δύο άνθρωποι τα "φτιάχνουν", αμέσως γεννιέται μια αγάπη.
Όπως ακριβώς στη γέννηση ενός παιδιού.
Η αγάπη εκείνη τη στιγμή ονομάζεται έρωτας, ο οποίος είναι μία αγάπη σε "παιδική" ηλικία.
Όταν ο έρωτας ενηλικιωθεί (μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μικρό ή μεγάλο), γίνεται αγάπη.
Φανταστείτε, όπως όταν το μωρό μεγαλώσει αρκετά ώστε να "γίνει" ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος.
Συνεχίζοντας στην ίδια λογική, η αγάπη (όπως και ένας άνθρωπος) περνώντας από το παιδικό στάδιο θα ενηλικιωθεί και όπως και ο άνθρωπος θα πεθάνει.
[ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: Η αγάπη δύο ανθρώπων που πέρασαν από όλα τα στάδια της (έρωτας, ενηλικίωση, θάνατος), θα πεθάνει μόνο όταν "φύγουν" και οι δύο. Μόνο ένας να είναι στη ζωή, η αγάπη που δημιούργησαν θα υπάρχει.]
Δεν μπορούν δύο άτομα, ταυτόχρονα, να αγαπιούνται και να είναι ερωτευμένοι.
Μπορεί βέβαια να υπάρχουν (μικρές) περίοδοι στη σχέση τους που να νοιώσουν ξανά ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλον.
Όμως, και τα δύο να συμβαίνουν μαζί για μεγάλα χρονικά διαστήματα (ή για πάντα), δεν γίνεται.
Τελικά μήπως (και) γι αυτό χωρίζουν εύκολα πολλά ζευγάρια;
Νομίζουν οτι θα είναι μια ζωή ερωτευμένοι με το άλλο μισό;
Βάλτε τη λογική να "δουλέψει"!
