Η αναφορά ενός ηλιθίου για τα λόγια ενός ευφυούς ανθρώπου δεν μπορεί να είναι ακριβής, επειδή υποσυνείδητα μεταφράζει αυτό που ακούει σε κάτι που μπορεί να καταλάβει.
Bertrand Russell

Το να φαίνεσαι ηλίθιος στα μάτια ενός βλάκα, είναι μια ηδονή υψηλής αισθητικής .
George Courteline


Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

ΑΧΡΗΣΤΕΣ - ΑΧΡΕΙΑΣΤΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Αρχίζοντας θα ήθελα να επισημάνω την αναγκαιότητα της ύπαρξης και της συνέχισης διαφόρων παραδόσεων. Οι παραδόσεις μας βοηθάνε να γίνουμε σοφότεροι ως προς την ιστορία μας και τις "ιδιαιτερότητες" ενός τόπου. Σαφώς και γουστάρω τις παραδόσεις, τα παραδοσιακά έθιμα. 'Οπως και να το δούμε βοηθάνε στην κουλτούρα μας.
Όμως έχω πολλές ενστάσεις για κάποια "έθιμα-παραδόσεις" για τα οποία δεν καταλαβαίνω το λόγο ύπαρξής τους.
Πρώτα απ' όλα δεν καταλαβαίνω την τέλεση κάποιου μνημόσυνου όταν αυτό συνοδεύεται από την πρόσκληση δεκάδων ανθρώπων σε αυτό (πέρα των συγγενών). Άντε να γίνει ένα κλειστό-οικογενειακό μνημόσυνο με τους κοντινούς συγγενείς, αν και αυτό το βρίσκω πάλι τραβηγμένο καθώς οι συγγενείς στην ουσία κάνουν κάθε μέρα μνημόσυνο για τον άνθρωπο που έχασαν.
Γιατί ρε φίλε κάνεις μνημόσυνο σε κάποιον και με καλείς;
Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.
Γιατί θέλεις να μαζέψεις κόσμο στο μνημόσυνο για τον άνθρωπο που χάθηκε;
Τι θέλεις να πεις ή να δείξεις με την παρουσία πολύ κόσμου;
Η κατάσταση νομίζω οτι ξεφεύγει από κάθε λογική όταν εγώ δεν έρχομαι στο μνημόσυνο που με κάλεσες και μετά ακούω κάθε λογής βλακεία-ασυναρτησία για τη μη παρουσία μου.

Συνεχίζοντας, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να ακολουθήσει γλέντι μετά από τη βάπτιση ενός παιδιού. Ωραία, πάμε στην εκκλησία, δίνουμε όνομα στο παιδί, δεχόμαστε τις ευχές, κερνάμε και ένα γλυκάκι στους παρευρισκόμενους, όλα όμορφα και καλά μέχρι τώρα.
Το γλέντι μετά για ποιον ακριβώς λόγο γίνεται;
Τι θέλουμε να δείξουμε με την πράξη μας αυτή;

Πιστεύω οτι και οι δύο προαναφερθείσες συναθροίσεις (μνημόσυνο και γλέντι βάπτισης) ήταν δικαιολογημένες πριν 30-40 χρόνια, καθώς ήταν ένας τρόπος συνεύρεσης αφού πριν τόσα χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν τίποτα να κάνουν πέρα από τη δουλειά τους.
Για το γλέντι στα βαφτίσια ένας λόγος παραπάνω αφού οι δυνατότητες/ευκαιρίες τότε για μαζική διασκέδαση ήταν περιορισμένες εώς ανύπαρκτες και κάποιο τέτοιο γεγονός βοηθούσε στο να μαζευτούν και να γλεντήσουν πολλοί άνθρωποι μαζί.
Αλλά όλα αυτά, τότε.
Τώρα γιατί γίνονται;
Ποιες ανάγκες καλύπτονται με την πράξη μας αυτή;

Δύο απορίες σχετικά με το θέμα.
α) Γιατί κάνουμε μνημόσυνο στις 3 μέρες, στις 9 μέρες, στις 40 μέρες, στους 6 μήνες, στους 12 μήνες;
β) Γιατί μερικοί γονείς κλαίνε από συγκίνηση όταν βαπτίζουν τα παιδιά τους;

Υ.Γ. Θα έγραφα και για το γλέντι του γάμου αλλά εκεί δικαιολογώ τους γονείς μιας και έχουν δικαίωμα να κάνουν αυτοί το γλέντι για την χαρά (την όποια) που τους δίνουν τα παιδιά τους.

22 σχόλια:

Dorothea είπε...

αυτό με το μνημόσυνο που γίνεται αρχικά κάθε τόσες μέρες είναι καθαρά θρησκευτικό. μόνο ένας ιερέας ή θεολόγος ή πολύ πιστός που ξημεροβραδιάζεται στις εκκλησίες μπορεί να σου πει.
για τη συγκίνηση των γονιών μάλλον ένας συγκινημένος γονιός είναι ειδικός.

εγώ άλλο αναρωτιέμαι εσύ γιατί τραβολογιέσαι συνέχεια σε γάμους, βαφτίσεις και κηδείες; αν τις εν λόγω συνερεύσεις δεν τις θεωρείς απαραίτητες μην πας. απλό.
στο λέω γιατί εγώ αυτό κάνω και είμαι μια χαρά. δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα με κανένα. όταν σε ρωτήσουν μα γιατί δεν έρχεσαι μπορείς να πεις "δεν πάω γενικά σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις" και τέλειωσες. όταν ο άλλος καταλάβει ότι δεν είναι κάτι προσωπικό δε νομίζω να έχει πρόβλημα. αλλά κι αν έχει πρόβλημα του.. :)

το σημείο που θέλω να θίξω είναι γιατί να κάνεις κάτι με το ζόρι και με το στανιό; να κάνεις ότι θέλεις όταν μπορείς. η ζωή είναι μικρή για να την περνάμε σε συνεχή κατάσταση καταπιέσης.

αυτά. καλό σ/κ χωρίς υποχρεώσεις ;)

zoyzoy είπε...

Θέλεις την γνώμη μου! Τα μνημόσυνα γίνονται όλα για τα "μάτια του κόσμου" τι θα πει ο δείνα και ο τάδε αν δεν κάνω ότι δεν τίμησα τον μακαρίτη και για να τους "μπούν στο μάτι" γιατί ένας άνθρωπος που πονεί για τον δικό του δεν έχει όρεξη όχι μνημόσυνα να κάνει ούτε να βγεί απ'το σπίτι του.
Οσο για τη συχνότητα πιστεύω το έχουμε βρεί από την εκκλησία για να καρπώνονται οι παπάδες!
Το ίδιο συμβαίνει και με τα γλέντια της βάπτισης όλα για το "status"μας!
Και θέλεις να στο προεκτείνω και στους γάμους ποιός ο λόγος να φεύγουν 1000άδες ευρώ σε κτήματα και αηδίες, αν έδιναν αυτά τα λεφτά στο ζευγάρι ξεκινούσε τον έγγαμο βίο πολύ πιο άνετα με μισό σπίτι ή ένα ολόκληρο αυτοκίνητο καινούριο και γλέντι μόνο σε στενό οικογενειακό κύκλο!
Καλό μήνα σε ζάλισα!!

kaliteros είπε...

@Dorothea,
τα μνημόσυνα τα έχω κόψει εδώ και χρόνια. Τα "γλέντια" μετά τα βαφτίσια τα αποφεύγω όσο μπορώ.
Λογικές απαντήσεις για την τέλεση αυτών των δύο "τελέσεων" ψάχνω.
Ευχαριστώ πάντως για τις συμβουλές, να εισαι σίγουρη οτι τις ακολουθώ...είμαι ελεύθερος.

@Zouzou,
ζάλισέ με όσο θες.
Θα μπώ στο blog σου και θα "επανέλθω".
Η εξήγηση περί "status" μου φαίνεται η πιο λογική.
Σουβλάκια, μελιτζανοσαλάτες, τζατζίκια, χαρτοπετσέτα τριαντάφυλλο και ζειμπέκικο/τσιφτετέλι ανεβάζουν το στάτους...πως να το κάνουμε!λολ

Heliotypon είπε...

1. Οι κάθε είδους θρησκευτικές τελετές και εκδηλώσεις είναι εκμετάλλευση των "πιστών" (σε τι πιστεύουν και γιατί είναι μυστήριο για μένα) και χωρίς κανένα ουσιαστικό νόημα. Θεατρικές παραστάσεις είναι που αποσκοπούν στο να μαζεύουν λεφτά οι πρωταγωνιστές και οι κομπάρσοι (παπάδες, ψάλτες, καντηλανάφτες, κλπ). Γι' αυτό και κάνουν τα μνημόσυνα στς 3, στις 9, στις 40 μέρες και μετά στα 3μηνα, 6μηνα, 12μηνα, κάνουν τρισάγια(;) ευχέλαια και άλλα ακατανόητα, πάλι για τον ίδιο λόγο (και αφορολόγητα βεβαίως βεβαίως).

2. Τα βαφτίσια, οι γάμοι και άλλα υποτιθέμενα χαρμόσυνα γεγονότα (το αν είναι πράγματι είναι άλλο θέμα) είναι ευκαιρίες να μαζεύονται οι άνθρωποι και μάλιστα οι συγγενείς και φίλοι. Το ότι τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να εκτρέπονται σε ...κοσμικά γεγονότα είναι απλώς εκτροπές, αλλά το να βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς δεν είναι κακό.

3. Αν και πολλά ζευγάρια επιλέγουν τον πολιτικό γάμο, αφού αποτίναξαν από πάνω τους την κυριαρχία και την τυρανία της θρησκείας, βαφτίζουν με θρησκευτική τλετή τα παιδιά τους, νομίζοντας ότι αυτά θα έχουν προβλήματα διάκρισης αργότερα, όταν πάνε στο σχολείο. Εϊναι τερατώδες λάθος αυτό, μιά και το αν βαφτίστηκε το παιδί πουθενά δεν γράφεται, σε κανένα πιστοποιητικό. Το όνομα του παιδιού είναι αυτό που θα δηλωθεί από τους γονείς, ανεξάρτητα από το αν το βούτηξαν σε κολυμπήθρα ή όχι. Πρόκειται για μεγάλη πλάνη, που και τα άμοιρα τα βρέφη ταλαιπωρεί και τους γονείς καταξοδεύει. Αν θέλουν να μαζέψουν τους φίλους και συγγενείς και να τους ταΐσουν ας το κάνουν, αλλά χωρίς τους φριχτούς ρασοφόρους και τις βάρβαρες τελετές τους.

kaliteros είπε...

Heliotypon,
1) Συμφωνώ με αυτά που αναφέρεις.
Πάραυτα δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος να καλέσει κόσμο στο μνημόσυνο που κάνει για το αγαπημένο του πρόσωπο.
Στην τελική όποιος έρθει απρόσκλητος σημαίνει οτι "θυμάται" τον εκλειπόντα...

2)Ευκαιρίες για να "βρεθούν" οι συγγενείς δημιουργούνται και απο την πρόθεση του καθένα.
Το γλέντι μετά τα βαφτίσια μου φαίνεται καθαρά πως αντιμετωπίζεται σαν υποχρέωση απο τους γονείς...και οτιδήποτε γίνεται απο υποχρέωση ΔΕΝ είναι αληθινό.

3)Μέσα είσαι.

Ανώνυμος είπε...

Για το μνημοσυνο το βασικοτερο ολων ειναι δυο λογια και η υπαρξη σταριου και το μοιρασμα του σταριου σε 2 ανθρωπους και στο χωμα οπου θα το φανε τα πουλακια.
Αυτο λενε καποιοι φιλοσοφημενοι και πολυ διαβασμενοι ιερεις.
Οτιδηποτε αλλο γινεται,ακολουθει τις τοπικες, κοινωνικες και οικογενειακες παραδοσεις.

Οι δεξιωσεις μετα απο χαρμοσυνα γεγονοτα γινονται στα πλαισια του socializing (δημοσιες σχεσεις) και αποτελουν κομματι που προερχεται καθαρα απο την ανθρωπινη υποσταση και οχι απο την οποιαδηποτε θρησκεια.

kaliteros είπε...

Anonyme,
Το ίδιο λέμε για τα μνημόσυνα. Μόνο που εγώ τα χαρακτηρίζω ως άχρηστα.
Ως προς τα γλέντια...αυτή η ανθρώπινη υπόσταση είναι που με προβληματίζει (ως προς το δρόμο που "τραβά").

Ανώνυμος είπε...

Kοιτα, αν εισαι ηδη καλεσμενος σε 50 βαφτισεις-γαμους και εχεις παραβρεθει για οποιοδηποτε λογο, εισαι "υποχρεωμενος" να κανεις και εσυ ενα τετοιο πραγμα στα πλαισια της ανταποδοτικοτητας.
Επισης,υπαρχουν και καποιοι αλλοι κοινωνικοι λογοι,περα απο την ανταποδοτικοτητα που ανεφερα παραπανω. Για παραδειγμα, αν καποιος εχει ενα μαγαζι και εχει 20 καλους πελατες και 7 καλους συνεργατες στα πλαισια της προβολης ή δεν ξερω και γω τι αλλο, κανει μια τετοια βραδυα. Και ειναι και αυτοι καλεσμενοι φυσικα.

Υπαρχουν ομως και πολλες αλλες κατευθυνσεις επι του θεματος.

Φωτης

kaliteros είπε...

Φώτη καλώς ήρθες (δεν μπορούσα να σε καλωσορίσω ανώνυμα),
η ανταπόδοση είναι μια μεγάλη κουβέντα...και φυσικά δεν σημαίνει οτι θα σου ανταποδώσω ακριβώς οτι μου πρόσφερες. Η πράξη μετράει περισσότερο.
Αυτό ακριβώς λέω, γλέντια για δημόσιες σχέσεις μπορούν (και πρέπει) να γίνονται όλο το χρόνο, οχι στα βαφτίσια του παιδιού.

Ανώνυμος είπε...

o καθενας κανει αυτο που πιστευει οτι ειναι σωστο

περι ορεξεως κολοκυθοπιττα

Φωτης

kaliteros είπε...

@Φώτη,
ναι, όμως το μυαλό αυτού του "καθένα" είναι που με προβληματίζει και το τι ερμηνεία δίνει στη λέξη "σωστό".

Ανώνυμος είπε...

κοιτα, αν δεν μου πεις ξεκαθαρα για τον προβληματισμο με απλα λογια, δεν μπορω να συνεχισω...

σαν φαντασματα που μιλουν για αοριστα πραγματα ειμαστε!

ειμαι πρακτικος ανθρωπος
μιλησε απλα και συγκεκριμενα

Φωτης

kaliteros είπε...

Φώτη,
με λίγα λόγια δεν μου αρέσει να κάνουμε πράγματα "γιατι έτσι πρέπει".
Το "έτσι πρέπει" δεν σημαίνει οτι είναι το "σωστό" ή το "ωφέλιμο".

AATON είπε...

Να πώ κι εγώ την δική μου άποψη;
Κατ' αρχάς καλημέρα σας.

Το μνημόσυνο, δεν έχει να κάνει ούτε με επίδειξη, ούτε για να κονομήσει ο παπάς, ούτε για να σπάσουμε τα νεύρα αυτών που καλούμε, και στην ουσία σε μνημόσυνο δεν καλείς κόσμο, ο κόσμος έρχεται απο μόνος του. (Εξαρτάται φυσικά και απο τις παραδόσεις σε κάθε τόπο ξεχωριστά).

Καλείς λοιπόν κόσμο, για να τον φιλέψεις, με κάτι που τρώγεται και με καφέ η κονιάκ κατόπιν .

Δεν τον ταίζεις για να τον χορτάσεις, είναι συμβολικό κατ' ουσίαν. Γίνεται για την ψυχή των νεκρών. Για χάρη τους, και για να πεί ο καλεσμένος την πολυπόθητη φράση: "Συγχωρεμένος/νη. Ο Θεός να τον/την συγχωρέσει".
Λένε πως οι ψυχές των νεκρών για να ευφρανθούν και να αισθανθούν γαλήνη, πρέπει οι δικοί τους να κάνουν ελεημοσύνες, να ταίσουν φτωχούς και να ζητήσουν απο όσους τους εχθρεύονταν εν ζωή συχώρεση.
Τίποτε παραπάνω.

kaliteros είπε...

Αυτό ακριβώς Νίκο.
Στο μνημόσυνο δεν καλείς κόσμο, έρχεται απο μόνος του εάν θέλει.
Όσο για τα άλλα περι ψυχής και συγχώρεσης που αναφέρεις τα θεωρώ παραδόσεις άλλων (πιο ανενημέρωτων, με μεγάλη άγνοια) εποχών.
Καλημέρα και για εσένα.

Stella είπε...

1-Τουλάχιστον στο μέρος που ζω, δεν καλείς κόσμο στο μνημόσυνο. Κολλούνται κηδειόχαρτα, ή μπαίνει μια ανακοίνωση στα κοινωνικά μιας εφημερίδας, και όποιος θέλει έρχεται. Και νομίζω ότι πρωτίστως είναι συμπαράσταση στο πένθος της οικογένειας, για τον ίδιο λόγο εξάλλου είθισται να μαζεύεται κόσμος στο σπίτι που "ξενυχτάνε" το νεκρό.
2- όσο για τα βαφτίσια... θεωρώ ότι είναι καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων να εντασσεις ένα παιδί με το έτσι θέλω σε μια οποιαδήποτε θρησκεία. Τίποτα λιγότερο. Η συγκίνηση των γονιών εξηγείται ωραιότατα από το ότι αυτοί και το παιδί τους βρίσκονται στο επίκεντρο μιας ωραία σκηνοθετημένης τελετής μύησης, με πολλούς μάρτυρες τριγύρω.

kaliteros είπε...

STELLA καλώς ήρθες,
συμφωνώ για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Είναι απο τις πιο καραμπινάτες καταπατήσεις.
Όσο για το "επίκεντρο μιας ωραία σκηνοθετημένης τελετής", και εγώ προς αυτή την εξήγηση τείνω.
Ο βλάκας μόνο σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις/γεγονότα νοιώθει "ικανός" να είναι στο επίκεντρο.

AATON είπε...

Μην ξεχνάτε πως οι ανα τον κόσμο θρησκείες είναι οι μεγαλύτεροι καταπιεστές του ανθρώπινου γένους. Μην μιλήσουμε και για τους φανατικούς του είδους

kaliteros είπε...

Νίκο, όσο υπάρχουν πρόβατα, θα εμφανίζονται και βοσκοί.

AATON είπε...

Απο πρόβατα άλλο τίποτε φίλε μου

Ανώνυμος είπε...

Εισαι ψυχικα ταραγμενος και βραχυκυκλωμενος, το λιγοτερο.

kaliteros είπε...

α) Τι μπορώ να κάνω γι αυτό γιατρέ;
β) Το τόσο στείρο σχόλιο που έκανες δεν με βοηθάει να γίνω καλύτερος, οπότε τζάμπα βλάκας φάνηκες.